Blog

Auteur

Titel

Valentijns Editie

Datum

Aflevering

Versie

I Have A Date

I have a date … finally – dat was vandaag toen ik een telefoontje kreeg het eerste wat ik dacht. Om zeventien na elf, toen ik met de administratieve assistente, Sophie Geuens, van EUROCONTROL achter mijn bureau aan het uitzoeken was hoe ik mijn medisch dossier kon downloaden, kreeg ik een oproep op mijn GSM.

Het was geen bekend nummer; maar ik hoorde een vriendelijke damesstem die mij vroeg of ik Stefan Steurs was; waarop ik niet twijfelde om dat te bevestigen. Ze had nieuws voor mij en refereerde naar mijn afspraak van 31 Januari met de neurochirurg; en zei dat er een datum geprikt was voor mijn operatie.

Of ik 25 Maart een geschikte datum vond, en ik dacht onmiddellijk “Is wel een beeje later dan verwacht.”, maar ik antwoordde bevestigend. En ze voegde er meteen aan toe dat er ook nog een afspraak met de anesthesist moest gebeuren; en ze voegde eraan toe dat ze heel flexibel waren, en stelde 11 Maart om half twee voor. Het was een maandag, vertelde ze mij, en ik dacht bij mezelf – goed uur om de verkeersspits te ontwijken, en ik antwoorde met ‘voor mij is dat prima’.

Het wilde lukken dat ik daags voordien nog had geappt naar Betti dat ik vandaag, Woensdag 15 Februari contact ging opnemen met de dienst Neurologie, niet uit ongeduld, maar gewoon om te bevestigen dat er geen kink in de kabel zat. Maar dat hoeft nu gelukkig niet meer.

Vanaf nu begint de ‘final countdown’.

En ‘I have a date’ had op Valentijnsdag niet de betekenis die je normaliter mocht verwachten – het was geen afspraakje maar een datum.

EEN GELUKKIGE VERJAARDAG

Het was een bewogen week – er was de verjaardag van Aaricia op 14 Februari, gisteren dus, en ik had een inval over een persoonlijk cadeautje dat ik haar als verrassing kon bezorgen.

Eerst had ik een gedichtje in gedachten, maar het vlotte niet erg. ‘Ah’ zo sprak ik tegen mezelf ‘waarom geen verjaardag wens in het Zweeds maken?’ Bleek dat de vertaling van ‘verjaardag’ naar het Zweeds een woord als ‘födelsedag’ oplevert; wat ik niet zo mooi vond.

Dan maar Happy Birthday vertalen naar het Zweeds; wat leidde tot een onmogelijk aantal lettergrepen om te verwerken in een Haapy Birthday melodieraamwerk ‘Grattis på födelsedagen’. Dan maar naar het Nederlands teruggrijpen en ‘Lang zal ze leven’ vertalen en warempel daar kwam een heel geschikte zin als ‘Länge ska hon leva’ uit. En er was warempel een filmpje op jouwbuis (vrij uit het Engels vertaald) waarin een zinsnede werd gezongen dat nog beter paste ‘Ja Ma Hon Leva’ – er moet trouwens een diakritisch teken op de eerste a – maar ik krijg het niet uit mijn klavier gewrongen, namelijk ° – het geboorteteken, zal wel weer toeval wezen.

Dan dacht ik bij mezelf, “Zal ik met Garageband niet snel een meezingversie in het Zweeds opnemen’. Van het 1 komt het ander en al gauw ging ik aan de slag.

Dat resulteerde dan weer in een creatieve kriebel die me deed besluiten om maar ineens zelf de noten van Lang Zal Ze Leven en Happy birthday naast elkaar te zetten en zo werd mijn versie van een verjaardag liedje geboren.

Voor wie het interesseert, er is een versie te vinden op deze website:

.

Dat creatief bezig zijn helpt me te genieten van het leven. Dat ik onder de indruk was; zeg maar heel emotioneel; kwam eigenlijk door Sophie – die toen ik dit ‘liedje’ liet horen – mij de vraag stelde: “Wat doe je als je jezelf niet goed voelt?”

Voor mij is het klaar en duidelijk, ik duik in mijn bubbel en zonder me af van de wereld, en dan ga ik iets doen waar ik me helemaal in kan wegcijferen.

Ik liet haar ook het liedje ‘Het komt allemaal wel goed schat’ beluisteren, wat voor Sophie leidde tot een kleine meltdown, ze kreeg tranen in haar ogen en uitte zo haar emotionele belevenis; en ze vroeg met een kleine Kermit in haar keel of ik haar een kopij kon bezorgen zodat ze het kon publiceren op Facebook. Ze raadde me ook aan van het liedje op te sturen aan Tourist LeMC – ze was duidelijk ‘van haar melk’.

Ze was onder de indruk van mijn creatieve bezigheden en ik kreeg er zelf ook een toegeknepen strot van, dat ik moeilijk kon slikken, letterlijk en figuurlijk.

Dus rond dat moment kreeg ik het verlossende telefoontje van die vriendelijke stem die iemand van de afdeling neurochirurgie van het UZA toebehoorde.

Als Een Paal Boven Water

(ofte: You’ll Never Walk Alone)

Dat was niet het enige dat me had beziggehouden de voorbije dagen; ik ben naar Paal gereden met de auto, dat ligt in de buurt van Beringen. Daar is een zaak ‘Mega Mobility’ die gespecialiseerd is in mobiele hulpmiddelen. Hoe ik daar terechtkwam? Goed een jaar geleden was ik op zoek naar een rollator en een rolstoel; en ik vond deze zaak op het internet.

Waarom ik daarnaartoe moest? Wel, het was een hoogdringende aanleiding, namelijk dat ik op 12 Februari door de rechter steunarm van de rollator was gezakt. Er was een ‘stop’ die het had begeven. Dan verlies ik natuurlijk wat slaap over hoe ik het ging aanpakken. Online bestellen leek me eerder de beste oplossing – zeker omdat het niet naast de deur ligt; dit dorp in de Kempen. Maar ‘by second thought’ ik kon toch maar beter een fysische winkel bezoeken om er me van te vergewissen dat ik een goede keuze had gemaakt en mijn ‘kapotte’ rollator daar kon dumpen, wat me een bezoek aan het recyclagepark uitspaarde.

Dus was 13 Februari de dag om achter het stuur te kruipen en naar Paal te bollen.

Mijn eerste gedacht bestond eruit om me een nieuwe Gemino 60 Walker aan te schaffen, het model dat ik al had, omdat ik wel onder de indruk was van het gemak om armsteunen te hebben die flink wat bijdroegen tot een rechte houding. Maar dan zou ik voorzichtiger moeten omgaan met deze ietwat fragiele constructie waarna een jaar van vrij intensief gebruik toch wel wat mankementen zich manifesteerden. Nu moet ik ook toegeven dat ik soms wel eens onzorgvuldig ben omgesprongen bij het inladen en lossen uit de auto van deze wandelondersteuning.

De behulpzame man die me van advies en goede raad probeerde te voorzien: merkte op dat deze rollator wel te herstellen was: maar dan zou ik toch ‘enkele’ dagen zonder zitten (alhoewel ‘staan’ de juistere connotatie is). Maar ik keek toch maar eens rond en na een paar alternatieven te hebben geprobeerd, zag ik een Trionic Walker 14 er en probeerde die uit.

Ondanks het feit dat dit toestel geen onderarmondersteuning (onder andere 🙂 ) had, kon ik me goed recht houden en merkte dat ik mij vrij vlot kon voortbewegen en dat het zich, ondanks de iets bredere wielbasis, toch vrij goed liet manoeuvreren. Bovendien leek het me de stevigste constructie van alle modellen die ik aan de revue had laten passeren; met trommelremmen die een veiligere optie waren dan de externe remblokken dan de Gemino. En zelfs al had je nieuwe remblokken, het Geminot type band was gemaakt van een hardere rubbersoort – een soort die evenveel grip had als een geoliede hand op een stuk zeep – misschien wat overdreven, maar een echt veilig gevoel had ik nooit gehad met die ‘ongeremde remmen’.

De winkelbediende liet me weten dat ik kon rekenen op een fikse korting; omdat hij in bulk een hele serie van Trionic apparatuur aan een prijsje had kunnen bemachtigen. En dus schafte ik me deze aan zonder verder te twijfelen.

Natuurlijk is zo’n rollator verre van goedkoop, maar ik ben blij met mijn investering in mijn mobiliteit.

Het wordt hoog tijd dat ik deze blog ga publiceren, ook al is het nog onvolledig in de beschrijving van de recente beslommeringen van het menselijke bestaan die me, sinds de publicatie van de vorige blog, te beurt zijn gevallen.

Misschien voeg ik later nog een complementaire blog toe.

Maar onder luid applaus en al even hard gejuich kondig ik hierbij aan dat ik eindelijk mijn anticiperende lotsbestemming durf te omschrijven als ‘missie geslaagd’; tenminste als alles op een positieve manier afloopt.

En nu begint de miserie van paperassen en administratieve plichtplegingen opnieuw – maar hopelijk met steun van buitenaf – met iets meer gemoedsrust – en dank ik bij voorbaat Sophie die me beloofde dat het allemaal in orde komt.

Daarom hier ook nog eens ‘Het komt allemaal wel goed schat

’ liedje. Speel het maar af; en verdeel het tot meerdere eer en glorie van mezelf.  Ik kan de aanmoedigingen goed gebruiken.