Geboren op 2 Mei 1961, opgegroeid in Antwerpen, voor een jonge puber in die tijd zeker ’the place to be’, ontdekte ik op zestienjarige leeftijd het deugddoende effect van het schrijven. Ik kan niet zeggen dat als ik niet had geschreven het leven moeilijker was geweest, maar het creative schrijven kan je overal uitoefenen. Je werktuigen passen in iedere binnenzak. Als het niet schrijven was geweest dan had ik waarschijnlijk iets anders creatief gedaan, of meer gelopen, verloren gelopen.
Maar hier zijn we meer dan 40 jaar later en de inkt blijft vloeien. Of eerder, mijn vingers blijven tokkelen op het klavier. Woorden blijven verschijnen om mijn gevoelens in te kaderen, mijn gedachten te temmen, het leven te vervolmaken.
Het enige dat ik nog moet toevoegen:
“Je moet altijd jezelf blijven, behalve als je een schrijver bent, wees dan een schrijver.”
Ik ben …
… resoluut maar kan toch vrij goed wachten; ongeduld ken ik, maar het verlangen laten groeien door het rijpende effect van de tijd haar werk te laten doen, vind ik ook deugddoend.
… een vader, het belangrijkste voor me zijn mijn kinderen, ik zal ze helpen wanneer ze hulp nodig hebben, raad geven als ze er om vragen, in mijn auto springen om ze op te halen of te vervoeren, … Ze zijn allemaal groot genoeg en volvoende zelfstandig om op eigen benen door het leven te wandelen.
… een wandelaar. Misschien zijn we soms de weg kwijt, dat is mij meer dan eens overkomen, maar ik zeg altijd “Het is niet omdat je de weg niet vindt dat je verloren bent.” Ik wandel te graag over het weinig gebruikte pad. Laat mij maar dwalen zonder te verdwalen. En als het moet of kan, dan stap ik van het pad en maak een nieuwe weg, het leven bestaat uit ommetjes.
… een ingenieur. Dat strookt niet echt met het schrijversbloed dat in mij vloeit. Toch ben ik dankbaar voor de kansen die me geboden werden. Het heeft me de mogelijkheden gegeven een rijk gevuld leven te leiden, met heel wat lieve, warme en interessante mensen op mijn weg, mooie plaatsen die ik kon verkennen, en wat nog meer.
… een dromer, een idealistische en perfectionistische naieveling, een eeuwige puber die nog steeds verliefd wordt, maar er minder mee doe; een puzzelaar, een woordspelingfanaat, en nog veel meer. Maar dromen is wat ik blijf doen.
… geweest
Ja? Ik ben geweest, maar toch is wat ik “NU” ben veel belangrijker dan wat ik ben geweest, heb gedaan, gevoeld, gedacht. Dus wat het verleden betreft, het is voorbij, er valt niets aan te veranderen. Maar het verleden is daarmee niet af; want kennis, inzichten en uiteindelijk wijsheid maken mogelijk dat je kijk op wat is gebeurd, verandert.
Misschien is dat het wat we niet mogen vergeten. Wat we weten bepaalt wat we kunnen onderscheiden. Hoe meer je weet, des te meer nuances we kunnen aanbrengen, des te beter we de “waarheid” kunnen zien als een niet absolute interpretatie van onze waarnemingen. Dit wordt nu wel heel erg filosofisch en daar zijn andere sites voor waarin ik mijn levenswijsheden deel … ik ben alleen nog steeds volop aan het leren en mijn denkbeelden zijn aan evolutie onderhevig.