Hier zijn enkele foto’s die behoren tot mijn favoriete beelden in het openluchtmuseum nabij Antwerpen. Het is één van de belangrijkste plaatsen waar ik mijn inspiratie haal en waar ik tot rust kom met mijn schrijven.
Eén van de meest uitdagende manieren om te schrijven, is het schrijven met een ouderwetse schrijfmachine. Het lijkt de mensen die voorbijwandelen te intrigeren. Ik probeer uit te leggen hoe ik het schrijven met deze machine vergelijk met het mensenleven. In het leven kunnen we verleden niet verbergen, als er fouten zijn gemaakt blijven ze zichtbaar. Er is ook maar één uitkomst mogelijk en je weet niet waar je gaat uitkomen als je aan je reis begint.
Meestel begrijpen de mensen het meteen. Je leeft een leven met al zijn imperfecties en je kan niet verbeteren of herschrijven zoals met een computer. En deze gedichten zijn misschien niet ‘af’; maar toch ben ik er meestal in geslaagd het gedicht tot een goed einde te brengen.
Maar het overgrote deel van de gedichten zijn geschreven met een tekstverwerker en al zijn ze soms ook in één keer uit mijn hoofd gerold, vaak zijn ze verscheidene keren aangepast, al was het alleen maar om de presentatie op punt te zetten.
He Middelheimboek is iin voorbereiding, en ik heb het online gezet.
