Oude geuren, oude kleuren
Smaak van was en natte grond
Krakende vloer, piepende deuren
Houten balken aan `t plafond

Grote ramen, wijds het zicht
Oude bomen vol met vragen
Stenen liegen over hun gewicht
Namen losgeweekt van de dagen

Het is de wind niet, niet de koude
Niet de tijd die elke seconde telt
Het is de vlucht, de levensfraude
De verwachtingen, steeds uitgesteld

Laat ons traag zijn en onthaast
Van behoefte vrij, verlost van reden
Dicht bij de haard,  het vuur dat raast[1]
Tesamen, tenslotte, en tevreden

Geschreven: 16-Januari-2006

Aangepast: 6-December -2022

---

[1] (met dank aan Geert Dedecker die de laatste strofe herschikte en  bewerkte en zo dit gedicht vervolmaakte)