HUWELIJKSAANZOEK VAN EEN DICHTER
Het is geen kwestie van keuze … een dichter is getrouwd met wat hij schrijft, er valt niet aan te ontsnappen, … tot de dood de dichter van zijn poëzie scheidt.
niets is ver
de maan niet, en zelfs niet de planeten of de sterren
het is pas ver
als we het licht niet meer zien
ik dicht
van spaties tussen woorden
tot afstanden tussen hoop en vrees
langs snelwegen van gevoelens
met uitgesmeerde inkt
gemolken uit gemiste nachtrust
ik dicht het tekort
een regenboog van olie
geperst uit hersenspinsels
dun en in lange vegen
door uithalen van handen
langs voorhoofd en ogen,
staat als een brug
over de kloof
tussen straks en nu
of brengt ze dichterbij elkaar
sommige mensen
houden van gekortwiekte wensen
die als kippen zonder kop
staan te kakelen in een hok
van een leeggeroofde levenszin
en blijven zitten met een ei
de kip was eerst maar blijft erbij
gedachten
springen van plas tot plas
en het opspattende water maakt ons nat …
ach wat;
elke afstand tussen twee plassen
is te overbruggen
ik was me schoon
van vandaag niet stappen
en morgen niet aankomen
alles binnen handbereik
wordt gedicht
en zelfs zonder licht
wil ik je vragen
kom dicht met mij
want niets is te ver
voor het dubbel dat wij zijn
aan de helft van de pijn
niets komt vanzelf
dichter bij de liefde
kom bij mij
dichter bij mij
dicht erbij mij
tot de dood ons scheidt
13-Jan-2004
`
Een reactie achterlaten