een muur van groen

staat te wachten

de ingang van dit doolhof

is overal en nergens tegelijk

—

vanuit de weide was het bos

maar vanuit het bos

is de weide niet meer

maar ook geen spijt

—

boom naast boom

en daartussen

struiken die prikken

—-

niettegenstaande alle afgemeten passen

je weet niet waar je bent

desondanks ben je de weg niet kwijt

en dat is durven

maar geen overmoed

—

je hoeft niet te weten

waar je vandaan komt

je weet waarheen

en je weet dat het moet

—

zoveel paden

maar niets is platgetreden

op deze minste weg

van is “nog niet” geweest

—-

angstig krakende takken

en weerloze schaduwen

wat kan je tegenhouden?

alleen het grote niets

—-

als het bos er niet was

zou je de bomen niet zien

dan was elke weg de juiste

maar geen enkele de moeite waard

—-

je bent niet nergens

en je bent niet niemand

en er is geen ander

die weet waar wanneer jij bent

—–

ik wacht op je

ik weet niet hoe lang en welke weg

maar ik weet dat je komt

en “wie” je bent

…

hak desnoods wat bomen om

want bij het gekraak van de eerste boom

zal ik al weten dat je komt

en jou gaan zoeken

—–

wanneer ik je gevonden heb

komer we er samen wel uit

en indien niet

dan zijn we tenminste samen

—-

“neem een bijl mee”

en lucifers voor een groot vreugdevuur