ik hou van haar
zoals ik hou van schrijven

ik zie een blank blad
een pen en denk
“ik kan het”

maar ik hoef het niet
zonodig te bewijzen
voel niet te drang
het steeds weer
vol te schrijven

ik moet niet / ik kan / ik mag

geen ongeduld
dat zich van mij meester maakt

geen krampachtig
denken of voelen

nee

ik heb alle tijd
om de woorden tot mij
te laten komen

ik kan de zinnen
laten rijpen
hoef ze niet
uit mijn pen te knijpen

de muze

als ze komt
dan is het geen
proza

maar dan komt
elke zin
elk woord
elke letter
tot zijn recht

wordt
een deel
van de afstand
tussen ons

gedicht

(01-Juni-2000)