Dat ze naar de volgende zomer verlangt

Zoals een impressionist naar mooie vrouwen

Haar torso die in haar in elkaar geknoopte armen hangt

Met de handen schuilgaand in de mouwen

Haar dunne cardigan van gehaakte lamawol

Houdt nauwelijks de koude westenwind tegen

De hoop die ze uitspreekt, klinkt leeg en hol

Haar ogen zoeken camouflage in de zoete regen

Dat het voorbij is, de zomerliefde, is zonde

Het leek voor eeuwig, maar het was maar heel even

Vrienden blijven, dat is als zout in de wonde

Van het bootje is enkel drijfhout overgebleven

Zo dobberde ze doelloos langs me heen

Ik had haar thuis wel op willen vangen

Maar ik was een vriend, en dus alleen

Ik paste niet in het verhaal; net als varkens en tangen

 (25-Sep-2019)