Je zijdepapieren blik die ik probeer te vangen
Met de oogopslag van mijn verlangen
Schrijft in mijn boek van het zoete falen
Ondiepe zinnen en trage verhalen

De zachte pijlpunten van je pupillen
Glijden over het netvlies van niet te stillen
Honger en lang niets zeggen, maar innig
Elkaar bekijken, staren, onzinnig

De weerstand ontbreekt en wat houdt mij tegen
Mij gans en volledig te geven, te legen
Als een omgevallen melkkan op een tafelblad
Wit, een gedachtenmeer van stil en glad

Jij komt me opvegen met je zuigende ogen
Van heen en weer, van krullen en bogen
Van schetsen, gommen, en intimiteit
Van grenzen verleggen tot niets ons nog scheidt

Tot elke afstand is verdwenen
En ik dit falen als een overwinning beschouw
Tot ik van geluk begin te wenen
Omdat jij van mij; en ik van jou

Tot jij van ik; van mij tot jou
Geen woord dieper zegt dan dit houvast
Het oog herhaalt, ik hou, ik hou
Van jou, zelfs blind en op de tast

(2004-09-27)