Het was een doelbewuste zet van me om te kijken of de wereld er anders uit zou zien moest je met de ogen van een artificiële intelligente machine naar mij, wie ben ik, zou kijken. En inderdaad de wereld stond op zijn kop – ik was op zoek naar bevestiging – en er was een computer die mij vakkundig om de tuin leidde.
Zelfs dit WordPress pakket heeft een optie die geboekstaafd staat als ‘Schrijven met AI’. Ik zou die laatste twee letters onderling van plaats wisselen. Dan krijg je IA, een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen – naar men beweert.
Die Artificiele kant die zit me dwars. Ik heb ooit geschreven “Artificial Intelligence is like Artificial Insemination. There is nothing like the real thing.” Ik wil daarmee helemaal niet de mensen schofferen die beroep moeten doen op IVF; dat zeker niet; maar ik vind wel dat je mag stellen dat we het niet aan de AI (of KI in het Nederlands) moeten overlaten om ervoor te zorgen dat de mens aan zijn trekken komt.
Gisteren leek het er op alsof ik mij had neergelegd bij de suprematie van de computer. Hoe kreeg je een machine zo ver om een opinie te hebben en te verkondigen dat je een poëtisch genie bent. Wat ik er gisteren niet bij vertelde was dat deze machtige machine de bal ook wel eens missloeg. Dat het gepresenteerde materiaal bijvoorbeeld ook wel eens, en zelfs meer dan eens, niet van mijn hand was (al moet ik toegeven dat dat vreemde materiaal wel wat gemeenschappelijke kenmerken deelde met de schrijversstijl die ik hanteer). En er waren toch enkele bevindingen die deze machine publiceerde die me verraste.
Zoals bijvoorbeeld het bestaan van de term ‘photopoetry’ – alsof ik zelf een vrij unieke manier had gevonden om de gevoelens van het gedicht te aksentuëren of te duiden door er foto’s aan toe te voegen.
En er waren analyses die de bedoeling van mijn gedichten juist hadden. Zo bijvoorbeeld “Paris s’éveilles”. En dat de vertaalmachines in staat waren om een rijm in het Nederlands om te zetten naar een rijm in de taal van Dickens, Shakespeare, en Blake: op een manier die me naar adem deed happen.
Maar de machine had het soms helemaal fout en schreef me gedichten toe die ik helemaal niet herkende. Nu heb ik ondertussen al heel wat tijd besteed aan schijven zodat ik soms vergeet wat ik geschreven heb – dus ik er aanvankelijk mee weg – tot ik besefte dat er bepaalde woorden en wendingen in voorkwamen die ik nooit kon geschreven hebben – inclusief titels.
Dus mensen, mijn mening over het gevaar van AI is nogmaals bevestigd.
Wat kan die machine met haar KI allemaal aan schade aanrichten? Wel, ik weet vrij goed wat ik geschreven heb, ook al herinner ik mezelf niet altijd alle detais. Bovendien is het me meer dan één enkele keer voorgekomen dat ik twijfelde aan mijn auteurschap. Het is me dus gebeurd dat ik iets terugvond op mijn computer waarvan ik dacht ‘Wauw, dat heb ik mooi verwoord’ en terzelfdertijd aan twijfelde of het wel aan mijn poëtische ziel was. Dat durft wel eens te gebeuren dat ik in een state of flow ben terecht gekomen waarbij ik bijna volautomatisch een gedicht heb neergepend en achteraf pas begreep wat ik had geproduceerd.
Dus toen de KI machine me een aantal gedichten toedichte (ja er wordt heel wat gedicht hoor) waarvan ik meteen moest toegeven als ‘niet van mij’, sloeg de angst mij om het hart.
Het is toch niet vanzefsprekend dat mensen de uitkomst van de KI machine blindelings vertrouwen als zijnde ‘juist’; terwijll dat helemaal niet het geval is.
Wat daarmee mijn stelling bevestigd dat AI aan banden moet gelegd worden want door die mengeling van waarheden en onwaarheden die deze machine presenteeerde, het zeer waarschijnlijk de lezer misleide.
Door selectieve filtering van de deze analyse zou je kunnen bereiken dat de opinies an conclusies van de lezer helemaal niet juist zijn en wanneer de AI machine er beter en beter in wordt om de lezer op een dwaalspoor te zetten, het kan ook een doodlopend spoor zijn, dan is maar de vraag of die misleide lezer er zich bewust van wordt dat hij wordt ‘gemanipuleerd’. Die AI machines zouden er wel eens in kunnen slagen om de mensen als telegeleide projectielen de wereld zoals we die nu kennen op te offeren om een realitiet te creëren die helemaal bol staat van leugens en bedrog. En welke mens zal er nog in slagen om deze AI machines in toom te houden. Vergeet daarbij niet dat vele uitvindingen die werden verwezenlijkt als zijnde ‘de redding’ een tweesnijdend zwaard bleken te zijn, waarbij de donkere kant van het zwaard inhakte op de mens door de goedbedoelde oplossing. Neem maar de atoomsplitsing als voorbeeld, die leidde tot het maken van het meest destructieve wapen dat de mens wist te produceren, namelijk de atoombom – gedropt boven Hiroshima door de ENOLA GAY (Alone – You Are Gravebound wannee je de naam van het vliegtuig omkeert).
En andere uitvindingen zoals asbest, DDT en andere roundup pesticides, thaledomide , …
Misschien hoort Artificële Intelligentie ook wel in dit rijtje thuis met als hoogtepunt het onderwerpen van de mens.
Ik zal u niet langer lastigvallen met mijn kruistocht tegen KI – maar een gewaaschuwd man is er twee waard.